Dzień Praw Człowieka został uchwalony przez ONZ w 1948 r. Doświadczenia tragedii II wojny światowej były wciąż otwartą raną. Politycy z całego świata pragnęli tym bardziej jasno i głośno przypomnieć o prawach każdego człowieka. Temat jest aktualny także i dzisiaj. Wciąż bowiem istnieją pokusy, aby umniejszać godność i szacunek dla drugiego. Co więcej, często sami tych praw pozbywam się względem siebie. Może czas to zmienić?

Prawa człowieka przysługują każdemu z racji urodzenia,  obowiązują na całym świecie i nie można się ich zrzec. Istnieją niezależnie od władzy i nie mogą być przez nią dowolnie regulowane, wszyscy ludzie mają prawo do ich respektowania  od społeczeństwa, w którym żyją, pamiętając że prawo jednego człowieka kończy się tam, gdzie zaczyna się prawo innego człowieka.

Artykuł 1. Powszechnej deklaracji praw człowieka stanowi:

Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem oraz powinni postępować w stosunku do siebie wzajemnie w duchu braterstwa.

Tak więc podstawowe prawo każdego z nas, to prawo do życia i do naturalnej śmierci. To prawo powinno być chronione tak przez każdego człowieka, jak i władze państwowe oraz organizacje i instytucje  społeczne.

Każdy człowiek ma prawo do poszanowania własnej godności i do szacunku jako osoba. Każdy człowiek, niezależnie od miejsca zamieszkania, koloru skóry czy stanu posiadania ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania, prawo do głoszenia swoich poglądów i  uznawania wszędzie jego podmiotowości prawnej. Mamy prawo do pracy i godnego życia w pokoju.

Czy jednak samo istnienie praw jest gwarancją, że są respektowane? Dobrze wiemy, że nie.

Pokój na świecie zaczyna się w sercu człowieka, życie jest chronione, jeżeli darzymy szacunkiem i miłością siebie samych i każdego innego człowieka. Jesteśmy wolni, jeżeli nie poddamy się żadnemu zniewoleniu – wewnętrzna wolność to cecha, którą kształtujemy wzrastając w kochającej rodzinie i uczciwym społeczeństwie. Dzieci uczą się na przykładzie rodziców, otoczenia w którym dorastają poprzez obserwację. Jeśli rodzice wiedzą kiedy dać sobie umiar w pracy, jak dbać o swoje potrzeby itp. wówczas dzieci wyrosną na podobnie postępujących.

Wolność sumienia i wyznania graniczy z wolnością drugiego człowieka – to poszanowanie wzajemnych granic jest źródłem pokojowych relacji i osobistego poczucia bezpieczeństwa.

Uczciwe władze państwowe wybieramy biorąc czynny udział w wyborach i życiu społecznym – w ten sposób realizujemy prawa obywatelskie, które wszyscy  posiadamy.  

Tak więc dobrze jest znać swoje prawa. Ważne jednak, żeby nie pozostawały one tylko konstytucyjnym zapisem, ale stały się codzienną troską i działaniem pojedynczego człowieka, zaczynając od szacunku do siebie i dawaniu praw sobie samemu np. do odpoczynku, do realizowania marzeń, wyrażania siebie,  czy życia w zgodzie ze sobą.

Zatroszcz sié tez o siebie!